MUZIKAAL HKK/IKK BEZOEK AAN BELGIË

Na een grote en geanimeerde repetitie ( een week eerder ) in de Ontmoetingskerk te Dronten, vertrok het gecombineerde HKK en IKK op vrijdagmorgen 5 september richting België. Van beide koren waren ongeveer de helft van de leden mee, zodat er een totaal koor van 130 personen het aandurfde om onze zuiderburen een staaltje Hollandse zangkunst te laten horen. De stemverhoudingen waren uitstekend en de sociale verhoudingen niet minder.

Hoe de reis verder verlopen is hebt u waarschijnlijk, óf zelf ervaren, óf wel van de deelnemers gehoord. Ik beperk me dan verder ook tot het muzikale gedeelte.

Met een volle maag zingen is nooit goed, daarom vond ik het fijn dat het diner vóór het concert nogal vroeg was. Aan het eind daarvan vertrokken Gerwin en ik in de auto van Tom Hoornaert ( dirigent van Cantiga )  naar de prachtige Pieterskerk in Tielt om alvast te oefenen met het koperkwintet en de andere voorbereidingen. Het was een hele klus om het koor op te stellen en maar liefst 4 koormeesters bemoeiden zich daar mee. De erg kort uitgevallen oefentijd voor de koren was vreselijk rommeling, maar dat hoort kennelijk zo. Echter... om 20.00 uur stónd er een koor om van te smullen. Ik heb er zelf erg van genoten, zowel van het samen zingen met het koor Cantiga als van mijn combikoor ( in de aankondiging van het restaurant het "Sopralykoor" genoemd ). Een kort "donderpreekje" was tijdens de repetitie nodig om het koor alert en  te krijgen, en dat had zijn weerslag op het concert. Ik heb het koor nog niet vaak zo geïnspireerd horen zingen. Dat kwam mede door de fijne begeleiding van het koperkwintet en "onze" Gerwin, die op een mooie vleugel speelde en op een zowat instortend orgel begeleidde, alsof het in topconditie was. Vreemde tikkende geluiden tijdens zijn orgelsolo lieten horen dat er van dat orgel weinig meer te verwachten valt. ( de mensen in Tielt zijn aan het sparen voor een nieuw orgel en dat gun ik mijn vriend Tom Hoornaert van harte ) Noem eens een paar hoogtepunten van het concert: Gloria van Gounod, Lied van zingen en spelen én God put a rainbow in the sky. Van Cantiga genoot ik erg van het a capella- lied. Ook de liederen van Rizza, die we allemaal erg mooi vinden werden overtuigend gebracht en zélfs "Sing with jubilation" kwam redelijk uit de verf, vooral toen we het als "bis-nummer" ( toegift ) zongen.

Het was jammer dat we door het rijtijdenbesluit van de bussen onze Belgische "maatjes" al weer zo snel moesten verlaten. We hopen het goed te maken als ze in 2012 bij ons in Nederland komen. Ook het koperkwintet hebben we hier al voor uitgenodigd.

Een dag later werden we helaas niet zo erg welkom geheten door de man die in het hokje van de Sint Baafskathedraal kaartjes zat te verkopen aan mensen die het prachtige schilderij "Het Lam Gods" wilden bezichtigen. Hij was de enige verantwoordelijke in de kathedraal en kon natuurlijk  niet zo maar zijn commerciële post verlaten om ons verder te helpen en de speeltafel van het immense orgel open te maken. Nadat Aly en Janny hem alle mailtjes van de kanunnik, de kerkfabriek ( kerkbestuur) en organist hadden laten lezen kondigde hij aan dat hij pas om 12.30 uur het orgel voor ons zou open stellen. Ik weet uit eerdere ervaringen dat dit niet een orgeltje is waar je zo maar even op wegfietst en je toch wel graag even wilt voorbereiden. Gelukkig was het een kwartier eerder al wat rustiger bij zijn "kassa" en kwam hij het orgel openen. Daarna heeft het koor een érg goed concert neergezet in de moeilijke en zware akoestiek van deze enorme ruimte, waarbij de koorleden elkaar niet kunnen horen en ieder op zich zijn/haar best moet doen. Op mijn plek klonk het fantastisch, mede door dat prachtige stereo-effect van het orgel dat op 8 verschillende plaatsen in de kathedraal staat opgesteld.

Ik denk dat alle deelnemers het met Gerwin en mij eens zullen zijn dat we 2 hele fantastische en muzikale dagen hebben beleefd. Doen we het nog een keer over....?

Harry en Willy Hamer                                   Dronten, 13 november 2010